Zwangerschap

De geheime blog serie Deel 1

Afbeelding van Sharon McCutcheon via Pixabay

Vandaag deel ik het eerste deel van de 7 delige blog serie. Iedere dag zal ik een nieuw deel posten. Omdat ik de blogs heb geschreven in de periode dat nog maar een paar mensen wisten van de situatie is de serie dus ‘De Geheime Blog Serie’ genoemd.

Goed, vandaag deel 1 dus. Veel leesplezier.


Deze blog schrijf ik vanuit mijn ziekenhuisbed op 10 Augustus 2019. Hoewel het niet leuk is dat ik in het ziekenhuis lig is de aanleiding wel leuk. Want.. ik ben zwanger! Ja, zwanger van ons tweede kindje. Bij Olivia had ik al last van hevig overgeven, deze uk in me buik dacht er mooi even een schepje bovenop te gooien. Met als resultaat, letterlijk niks meer binnen kunnen houden. En dus lig ik hier aan het infuus, want ik was uitgedroogd.

Voor ik hier op in ga neem ik je mee naar het begin van deze zwangerschap.

Na lang nadenken, veel praten met Emile samen maar vooral ook aan mijn eigen angsten werken kwam daar dan het besluit. Een tweede kindje is welkom.
Hoewel het besluit gemaakt was, maakte het niet alsnog behoorlijk spannend. Want ja nog steeds zat ik met gedachten als;’Ga ik het wel redden om voor twee kindjes te zorgen?’, ‘Kan ik diezelfde liefde opnieuw voelen voor een tweede kindje?’, ‘Wat als ik het helemaal verpest en een van de kinderen zich zwaar achtergesteld gaat voelen?’. Dit is een kleine greep uit de scenario’s die door mijn hoofd spookten.

Omdat ik er zo van overtuigd was mezelf te zien als moeder van 1 kindje moest ik echt aan het idee wennen. Dingen benoemen als ‘Tweede kinderzitje met fietsen. Op jou fiets of de mijne?’ vond ik al heel wat. Heel onbenullig, maar toch vond ik het al heel wat dat Emile en ik dit soort dingen bespraken tijdens het maken van ons besluit.

Langzaam begon ik ook de leukere dingen in te zien van een eventueel tweede kindje. Iets wat ik daarvoor totaal niet stil bij had gestaan. Emile heeft altijd wel gezegd dat het hem leuk leek maar als ik 1 kindje genoeg vond dat hij dat ook helemaal prima zou vinden. In dit geval was ik degene die eigenlijk de knoop zou moeten doorhakken.

En dat gebeurde. In Juni van dit jaar maakte ik een afspraak bij de dokter om mijn spiraal te verwijderen. Spannend vond ik het wel maar gelukkig stelde het niet zoveel voor. Vrij snel stond ik alweer buiten.

Tja en vanaf nu kon het zo zijn dat ik in de komende maanden zwanger zou kunnen raken. Hoewel ik achter mijn keuze stond vond ik het toch opeens heel spannend. Nu was het écht.

We gaan voor een tweede kindje!

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply

    CommentLuv badge