Mama Persoonlijk

Hoe het moederschap mij heeft veranderd

Na 3 jaar moederschap kan ik nu achteraf wel zeggen dat ik in sommige dingen ben veranderd. Niet dat ik een compleet ander persoon ben hoor, dat niet. Maar dat mijn opvattingen en manier van omgaan met situaties anders is dan voorheen? Dat is een ding wat zeker is.

Kersverse moeder

Met de nieuwe taak ik erbij had gekregen als moeder leek het of de wereld even stil stond en ik volledig werd meegezogen in de wereld van het moederschap. Mijn top prioriteit was het zorgen voor Olivia. Daar was ik in het begin ontzettend onzeker over. Zeker toen ik moeite begon te krijgen met het voeden en het kolven. Aangezien je kindje in het begin niet veel meer doet dan drinken, slapen en volle luiers produceren voelde het of ik ontzettend faalde in één van die drie weinige dingen die essentieel waren voor een kind. En dus ging mijn aandacht volledig naar Olivia, dat ik het perfect moest doen. Nu kan ik er gelukkig wel wat nuchterder op terug kijken, maar in die periode voelde het als het ergste tot dan toe. Omdat mijn focus dus zo daarop lag, deden de kleinere dingen waar ik mij voorheen normaal heel druk om gemaakt zou hebben er niet zoveel meer toe. Dingen als;’wat als mensen mij niet aardig/leuk/mooi/succesvol genoeg vinden?’, ‘oei ik ben heel eerlijk geweest over iets wat ik vind, wat zal die persoon wel niet van mij denken?’, ‘waarom wil die persoon niet met mij afspreken terwijl ik het al meerdere keren heb voorgesteld?’. Opeens was mijn gedachte;’Ik heb wel wat beters te doen met mijn energie dan te denken wat iedereen er wel niet van vind, ik heb een kind dat mij nodig heeft. Hou je liever dáár mee bezig!’
De verandering in gedachtegang lijkt voor mij wel echt samengekomen te zijn met het moederschap. Iets waar ik eigenlijk wel blij mee ben. Want man wat kon ik mij druk maken om, ja niks eigenlijk. Ik kan steeds beter dingen luchtiger bekijken, neem het allemaal niet meer zo persoonlijk. Wil iemand niet afspreken? Ja jammer, maar ach dan niet hoor geen probleem. Vind diegene mij niet leuk? Eh hallo, ik ben vét leuk ja! Nee grapje haha. Je kunt nou eenmaal niet door iedereen leuk gevonden worden, het is jammer maar waar.

“Wat ik niet had zien aankomen is mijn mate van geduld met Olivia”

Geduld

Iets wat ook duidelijk is veranderd. Mijn geduld. Voornamelijk naar dingen die ik zelf dan niet in een keer voor elkaar kreeg. Man, man wat kon ik het mezelf lastig maken soms. En nu zit het ongeduldige nou eenmaal in mij dus volledig weg is het heus niet. Al gun mezelf zeker wel meer tijd met bepaalde dingen. Het kon bijvoorbeeld zo zijn dat ik dan een plan in mijn hoofd had voor een do it yourself projectje. Maar dan werd het niet zoals op het plaatje of wat ik in gedachte had en dan was ik er al klaar mee. Gaat ook wel een beetje gepaard met perfectionisme denk ik hoor. En nu kan ik denken;’ OK, het is dan misschien niet helemaal zoals je in gedachte had. Maar ben je er blij mee en vind je het mooi? Ja? Nou prima toch?’
Wat ik niet had zien aankomen is dat mijn geduld met Olivia zo groot zou zijn. (Even de extreme gevallen niet meegeteld uiteraard)
Nog voor dat ik zwanger was van Olivia maakten Emile en ik grappen dat hij de makkelijke en coulante ouder zou worden en ik de strenge. Maar in de praktijk is dat toch wel even anders gebleken. Emile is veel beter in het hele ‘nee is nee’. Zegt hij dat hij 1 verhaaltje voor gaat lezen, dan is het gewoon 1 verhaaltje. En dat weet Olivia dan ook, doet ze niet moeilijk over. Maar ga ik voorlezen en ze vraagt of ze er nog 1 mag ben ik toch wel van het ‘nou vooruit nog 1 dan’. Maar ze weet dan ook daarna, dat het nog 1 verhaaltje extra was maar dat het dan ook was. Doet ze ook niet moeilijk over. Consequent zijn op een flexibele manier noem ik het maar.

Verder ben ik geduldig met wachten op Olivia. Lopen we de deur uit. ‘Oh nee ik ben mijn zonnebril vergeten!’ Want ja een mini diva is ze haha. ‘Nou vooruit ga hem nog maar even pakken dan’. Of toen ze nog niet zo lang kon lopen met haar loopwagentje wilde ze uiteraard niet in de kinderwagen. En dus heb ik haar zelf laten lopen. Ik had wel de kinderwagen mee voor het geval dat. Maar voor een stukje waar we normaal hooguit tien minuten over doen hebben we toen zeker drie kwartier over gedaan. Dat soort geduld had ik voorheen niet hoor. Zou ik gelijk gedacht hebben;’Ja heel leuk, maar hup die kinderwagen in. Duur lang!’ En nu? ‘Ach ik ben toch vrij, wil je nog even bij dat takje kijken? Ga je gang.’

“Ik ben blij met hoeveel zekerder en sterker ik mijzelf voel”

Ja best bizar vind ik het dat het moederschap je zo kan doen veranderen. De clichés zijn waar, ook al vond ik het van de meeste lastig te geloven dat ík daar uiteindelijk ook in mee zou gaan. En de eerste begint al direct bij de geboorte. De pijn van de weeën en de bevalling zijn heftig, maar als je kindje er eenmaal is vergeet je dat weer. Hoe bedoel je, je vergeet de pijn?! Je hebt net een meloen uitgeperst en dat is gelijk verdwenen wanneer ze je kindje op je borst leggen? En ja hoor. Het is inderdaad waar. En vanaf daar ga je dus alleen maar nog meer mee in de typische clichés.
Ach, ik ben blij met hoeveel zekerder en sterker ik mijzelf uiteindelijk ben gaan voelen door het moederschap. Ik laat de inmiddels voor mij minder belangrijke ‘issues’ mij niet meer wakker houden, kies beter voor dingen waar ík blij van word en kan daardoor beter genieten over het algemeen.

“Wat veranderde er voor jou heel duidelijk toen jij moeder werd?”

You Might Also Like

No Comments

    Leave a Reply

    CommentLuv badge