Vliegen met een baby

Maandag was het zover. Ik ging samen met Olivia voor het eerst vliegen. We gingen mijn familie in Italië bezoeken. Van te voren vond ik het al best spannend hoe ik het allemaal zou gaan redden qua

bagage en een buggy en Olivia dragen. Gelukkig kreeg ik de nodige hulp en is de reis goed verlopen.

Vroeg opstaan
De wekker ging Maandag om 05:15, de koffers/tassen stonden allemaal al klaar, en ik hoefde alleen maar wat kleine spulletjes nog extra bij te pakken. Emile moest die dag om 08:00 beginnen op zijn werk en is eerst met ons mee gegaan naar Schiphol.
Dit was best wel fijn want ik zat al de nodige scenario’s te bedenken, hoe ik zou instappen in de bus. ‘Zet ik eerst de koffer in de bus en dan de buggy? Of andersom? En
wat als halverwege ineens de deuren dichtgaan en debus wegrijd met enkel mijn koffer,
of erger; met alleen Olivia en ik daar bij de halte achterblijf!’

Zelfs Olivia wordt gefouilleerd

Om 06:30 staan we met z’n drieën bij de halte en de bus komt eraan. Als we op Schiphol aankomen loopt de check in soepel en er staat gelukkig geen lange rij bij de douane. Emile zwaait ons uit en dan gaan we door de douane. Ook al ging ik maar voor 3 dagen weg, een beetje emotioneel vond ik het wel. Net als ik mijn tranen een beetje onopvallend weg wil vegen, word ik ineens geroepen door iemand van de douane. Ik mag de rij afsnijden omdat ik met Olivia reis. Alle groente potjes, en fruithapjes moeten uit de handbagage en apart op de band. En zelfs Olivia wordt gefouilleerd. Alles is in orde en we lopen richting de gate terwijl ik ondertussen Emile bel dat de controle goed is verlopen. Druk pratend, let ik niet op en loop ik helemaal de verkeerde kant op (en dat na 2,5 jaar zelf op Schiphol gewerkt te hebben..) Hup omkeren en de goede kant uit.

Bij de gate maak ik een flesje voor Olivia klaar, en ook daar word ik weer aangesproken door het personeel dat ik straks als eerste mag instappen.
Het boarden begint en ik mag naar voren komen. De buggy moet ik direct daar achterlaten en daar begin ik in mijn hoofd te puzzelen;’OK, eigen rugzak op de grond, Olivia haar rugzak op de grond, kleedje neerleggen zodat ze daar even kan liggen en ik mijn handen vrij heb om de buggy in te klappen’. Zo dat ging makkelijker dan ik dacht. Emile heeft voor ons een stoel geregeld met wat meer beenruimte wat best wel fijn is aangezien ik nog een tasje voor me had met spulletjes voor Olivia; speelgoed, flesje water, rijstwafeltjes, dat soort dingen. Ik zet Olivia neer in de stoel, en ze kijkt iedere voorbij gaande passagier aan en zwaait vrolijk naar ze, en er word terug gezwaaid. Echt een schattig gezicht.
We hebben eerst een vlucht naar Rome en stappen daarna over om naar Cagliari te gaan. De eerste vlucht gaat goed, Olivia heeft geen last bij het opstijgen maar is vooral geïnteresseerd in het haakje dat het tafeltje voor ons opgeklapt houd. Hierna is ze best moe en slaapt bijna de hele vlucht.

Olivia krijgt een KLM kindersetje van de stewardess en is hier erg door gefascineerd.

Geen verschoningsplek voor baby’s
Eenmaal op het vliegveld van Rome aangekomen ga ik eerst op zoek naar de gate om
daar te zoeken naar een wc. Zo zijn we tenminste gelijk op de goede plek. Ik stap de wc in maar er is geen plek om een kindje te verschonen en dus improviseer ik maar wat. Ik klap de deksel van de wc dicht en leg daar mijn eigen meegebrachte verschoningsmatje mee, gelukkig is Olivia nog niet zo groot en kan ze hier prima op liggen. Eenmaal verschoont wachten we bij de gate.

‘Hoi Pap, de eerste vlucht is goed gegaan hoor!’

We mogen richting de bus lopen, maar er is alleen maar een trapje omlaag om op het platvorm te komen, gelukkig helpt iemand mij met de buggy. Bij het vliegtuig word ik deze keer geholpen met de buggy in te klappen en de koffer van Olivia word door een mede passagier gedragen.
In het vliegtuig aangekomen heb ik deze keer geen stoel aan het gangpad maar aan het raam. Het is allemaal ietsjes krapper qua ruimte, dus het inruimen van de spullen gaat wat onhandiger en de man die naast mij komt te zitten stelt voor om Olivia even vast te houden zodat ik de spullen kan opbergen. Olivia lacht breed uit en de man draait Olivia naar zijn vrouw toe;’Moet je kijken wat een leukerd!’
Ja ik was een trotse mama toen hij dat zo zei hoor haha.

Lange donkere haren en baarden
Mijn oom Ignazio haalt ons op van het vliegveld en geeft Olivia een dikke kus. We laden de spullen in de auto en rijden dan naar zijn huis. Eenmaal aangekomen bellen we aan bij mijn oma die niet volledig op te hoogte was van onze komst (was ook als verassing bedoeld, maar ze dacht wel opgevangen te hebben dat er iemand uit Nederland zou komen), ze is behoorlijk verbaasd maar vind het een hele leuke verassing dat ze nu haar achterkleinkind te zien krijgt. Ze is er stil van, maar kijkt vol bewondering naar Olivia en kust haar.
Dan gaan we naar boven en is mijn neef Andrea daar. Hij vind het een beetje eng om Olivia vast te houden eerst, maar daarna is dit helemaal weg. Hij houd haar gezichtje herhaaldelijk vast omdat hij haar zo schattig vind haha.

Je zou denken dat Olivia misschien zou schrikken van mannen met flinke baarden

De komende dagen zijn gevuld met afspraken met familie; dezelfde middag komen mijn
neef Fabrizio en zijn vriend Marco langs en Benedetta (mijn oude oppas/buurvrouw wie
ik eigenlijk ook altijd als onderdeel van de familie heb gezien) met haar man Fabio.Je zou denken dat Olivia misschien zou schrikken van mannen met flinke baarden, donker haar en ogen.. Nee hoor het deed haar niks, ze greep maar al te graag naar die baarden en (lange) haren en bleef maar naar iedereen lachen.
Zo rond 19:00 maak ik Olivia klaar om naar bed te gaan, wat daar als extreem vroeg wordt gezien, maar om haar ritme niet te veel van slag te laten raken probeer ik zoveel mogelijk het ritme van thuis aan te houden. Ze komt wat lastig in slaap, maar uiteindelijk is ze vertrokken. S’avonds eet ik een pizza samen met mijn oma en neem ik de babyfoon mee naar beneden (om een beeld te schetsen; mijn oom en neven wonen boven mijn oma, wel zijn het aparte huizen met een aparte ingang).
Ze is nog steeds onder de indruk van onze komst en we kletsen wat.

Familie en veel eetafspraakjes
Dinsdagmiddag komt mijn tante Natalina langs, wie zelf trotse oma van Martina is (1 maand jonger dan Olivia) en s’middags gaan we op bezoek bij de ouders van Benedetta. Zij kennen mij van baby af aan en dus is het voor hun ook erg leuk om mij nu met mijn eigen dochter te zien. Hierna gaan we de stad in om wat zaken voor Benedetta en haar man Fabio te regelen, en omdat ik niet weet hoe het allemaal zal verlopen neem ik voor de zekerheid avond eten en de bumbo stoel voor Olivia mee. Deze kwamen uiteindelijk goed van pas, want het liep allemaal uit en dus zijn we in een ‘bar’ (nee niet zo een bar, maar zo een waar je een broodje en koffie kunt halen) gaan zitten en hebben we Olivia daar haar groentepotje gegeven. Dit is niet iets wat ze dagelijks zien dus Olivia werd van alle kanten bekeken, en ze zwaaide vrolijk naar iedereen. Echt een kleine diva hoor haha.

Woensdagochtend gaan we met mijn tante Anna en mijn oma naar de begraafplaats om bloemen te brengen bij het graf van mijn tante Rossana en mijn opa. Dit is wel even emotioneel, maar we gaan snel weer terug naar de auto. Mijn tante Anna vraagt of we plannen hebben en of ik het leuk zou vinden om mijn nichtje Elena op haar werk te verassen. Dit vind ik uiteraard prima en dus gaan we daarheen.
Elena vind het leuk om Olivia toch ook nog even gezien te hebben, maar we laten haar snel weer aan het werk. Dan krijgt mijn tante een berichtje van mijn neef Alberto dat hij s’middags thuis komt eten, en dus lunchen we onverwacht bij hun thuis zodat ook mijn neef en mijn oom Enrico Olivia kunnen zien.

Dezelfde avond gaan we op bezoek bij mijn neef Simone en zijn vrouw Valentina en gaat Olivia, haar ‘nichtje’ Martina ontmoeten. Ze vinden elkaar gelijk leuk, en er word zelfs geknuffeld door de meisjes. Ook roepen ze fanatiek naar elkaar. We wisselen cadeautjes uit voor Olivia en Martina en er worden veel foto’s en filmpjes gemaakt.
Later komen mijn neef Gabriele met zijn vriendin Rita en mijn neef Fabrizio met zijn vriend Marco, en eten we met z’n allen. Olivia leg ik daar om haar gewone tijd op bed en dit gaat prima.

Papa weer zien
De laatste dag eten we s’middags bij mijn oma en Olivia wil maar al te graag de spaghetti proberen, en dus geef ik haar wat kleine stukjes. Het smaakt haar goed en ze ‘roept’ naar me als ik niet snel genoeg ben met de volgende hap.
Iets wat mijn oma prachtig vind om te zien.

Om 13:15 brengt mijn oom ons weer naar het vliegveld. Ik heb het er toch altijd wel moeilijk mee om weg te gaan.
We zeggen elkaar gedag, en dan gaan we door de douane heen.

Het zijn 4 drukke, maar mooie en gezellige dagen geweest. Ik ben blij dat mijn familie de kans heeft gehad om Olivia te ontmoeten, en dat Olivia het zelf ook duidelijk naar haar zin heeft gehad.
De vlucht naar huis is ook goed gegaan, en toen ze haar papa weer zag was ze helemaal blij, ze strekte zelfs haar armpjes naar hem uit om opgetild te willen worden.
Na heerlijk geknuffeld te hebben, hebben wij haar weer lekker op bed gelegd en viel ze na even gespeeld te hebben in slaap.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge