‘Niet met vreemde mensen praten!’

Ik denk dat het de angst is van iedere ouder. Dat je kind ontvoerd wordt. Of misschien ‘vrijwillig’ wel met een vreemde mee gaat. Op Facebook zag ik vandaag een filmpje voorbij komen waarin een jongeman met een puppy kinderen in een speeltuin benaderde en vroeg of ze misschien zijn andere puppy’s wilden zien. De kinderen gingen allemaal vrijwillig met de vreemde mee. Nu was dit vooraf besproken met de moeders als onderdeel van een test en om bewustwording te creëren van hoe makkelijk het eigenlijk is om een kind mee te lokken, maar het is natuurlijk wel gebaseerd op de realiteit.

‘Niet met vreemde mensen praten en/of meegaan!’
Ik denk dat ieder kind dit vroeger wel heeft gehoord van zijn of haar ouders. Mijn ouders hebben mij en mijn zusjes er zeker bewust van gemaakt. ‘Niet praten met vreemden. Ook niet als ze je een snoepje of iets anders moois aanbieden.’ Op mij heeft dat wel indruk gemaakt, en gelukkig ben ik nooit in een dergelijke situatie terecht gekomen, maar het zal je kind maar zijn net zoals in de video. Nogmaals, dit was een experiment, maar het gebeurd echt!
Vroeger toen ik klein was, was het klassieke beeld van een kinderlokker iemand in een busje, de persoon zag er dan vaak onverzorgd uit en bood je vooral snoep aan. Maar tegenwoordig is dat beeld compleet veranderd lijkt wel. Het is niet meer die standaard ‘enge’ man, nee het kan ook een vrouw zijn of een jonger persoon met bijvoorbeeld dus een puppy. Welk kind houd er nu niet van puppy’s of andere baby dieren? Dit kan dus heel makkelijk als smoes gebruikt worden.

Ik ‘lokte’ zelf een kind naar binnen
Een tijdje geleden stond ik in de keuken te koken en had ik Olivia bij mij op het aanrecht in haar Bumbo stoeltje zitten (allemaal op veilige afstand van het vuur, en ver van scherpe voorwerpen en dergelijke, mocht je gedachte hier gelijk naar afdwalen) toen de deurbel ging. Ik deed de deur open, maar eigenlijk werd ik wel van binnen opgejaagd omdat Olivia niet op de grond zat. Er stond een jongen (ik denk een jaar of 8) voor de deur. Ik groette hem en hij begon te vertellen over hoe zijn school een sponsor loop organiseerde voor schoon drinkwater in derde wereld landen en hoe zij tijdens de sponsorloop met 6 liter water op hun rug een bepaald rondje moesten lopen.

“Kom anders even binnen”

Hij was halverwege zijn verhaal toen ik hem onderbrak. Hoewel Olivia goed kan zitten in haar stoeltje, ze stond op het aanrecht en ik vond het geen prettig idee om haar dus daar te laten zitten zonder toezicht en zei vervolgens tegen de jongen;’Kom anders even naar binnen, mijn kindje zit op het aanrecht.’ Ik zag de twijfel in zijn ogen maar hij stapte wel naar binnen. Gelijk ging er door mij heen dat dit natuurlijk een heel dom voorstel was, want je leert je kind toch altijd om niet zomaar bij vreemden naar binnen te gaan? Dit had ik immers zelf vaak genoeg gehoord, en nu stelde ik het zelf voor! Maar ja Olivia zat op het aanrecht, en dat was eigenlijk het enige waar ik op dat moment aan dacht. Ook wilde ik het jongetje best sponseren maar de veiligheid van mijn eigen kind ging op dat moment even voor en dus nodigde ik hem bij mij naar binnen uit. Omdat ik dus begon na te denken over het feit dat de jongen zich wel heel ongemakkelijk zou kunnen voelen vulde ik snel zijn formulier in en vulde het bedrag in waarmee ik hem wilde sponseren. Binnen 5 minuten stond hij weer buiten en ik begon mij af te vragen of ik hem nou per rondje of in totaal had gesponsord.

Later dacht ik nog zal hij het aan zijn ouders verteld hebben dat hij naar binnen was gekomen en of hij misschien wel niet de welbekende woorden weer opnieuw te horen gekregen zou hebben;’Niet bij vreemden naar binnen gaan’.

 

Welke leeftijd vind jij goed om je kind uit te leggen om niet met vreemden te praten en/of mee te gaan?

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge