Voor het eerst fietsen met een baby!

Volgende maand hebben we weer een afspraak in het ziekenhuis voor Olivia haar operatie, en het lijkt wel hoe dichterbij die afspraak komt hoe meer ik denk; ‘Oh maar dat wil ik ook nog doen voor ze weer 3 maanden een gipsbroek krijgt’. Zo gingen we dus al zwemmen, kocht ik wat meer broekjes voor haar en kocht ik een fietsstoeltje! Daarover meer in deze blog.

Die wil ik!
Ja als ik iets zie en ik vind het mooi of goed of een combinatie (nog beter!), dan wil ik het hebben. Via social media kwam ik het merk BoBike tegen en dus ging ik op hun website kijken welk stoeltje ik het beste voor Olivia haar leeftijd kon kopen. Met de gedachte in mijn achterhoofd dat ze er lang(er) in moet kunnen zitten ging ik dus op zoek. Ik heb uiteindelijk gekozen voor het Exclusive Mini model, wat mij daaraan aansprak was dat het wat stevigere gordels heeft bij de schoudertjes, dus als je kindje in slaap zou vallen het daar toch nog wat steun aan heeft. Ik ging naar de plaatselijke fietsenwinkel om te kijken, en voor ik het wist zat mijn pasje in de betaalautomaat! Tja, wat kan ik zeggen.. Het stoeltje zou de volgende dag binnen komen en als ik zou willen zouden ze hem bij de fietsenwinkel ook voor mij willen monteren. Handig dacht ik! Alleen hoe kom ik bij de fietsenwinkel op de fiets met Olivia? Ik dacht haar in de draagzak te doen, maar de planning liep uiteindelijk anders en dus heb ik hem gewoon maar met de auto opgehaald. Met mijn ‘ik wil het nu’ mentaliteit, vroeg ik Emile of hij hem dan alsjeblieft de dag erna wilde monteren. Schat dat hij is ging hij de dag erna gelijk aan de slag, maar wat bleek.. mijn stuur moest hoger en precies die sleutel had hij niet. Ik balen natuurlijk. Weer een dag later kreeg ik een foto toegestuurd met mijn fiets plus fietsstoeltje, yeej! Emile was naar de fietsenwinkel geweest! Hoera, nu kan ik fietsen.
“En voor ik het wist zat mijn pasje in de betaalautomaat!”
Gister was het zover
Daar ging ik dan, de fiets had ik al uit de schuur gehaald, stuurslot dicht, riempje los. ‘Hey waar gaat dat riempje nou open?’ zeg ik tegen mezelf. ‘Ze gaan wel losser, maar niet open? Hooo! Nou ja dan maar op zijn lost laten en Olivia ertussen doen.’ OK dat was dus niet hoe het moest, blijkbaar moet je dus gewoon die schouder’stukjes’ uit de bevestiging halen. Of niet..maar zo ging het in ieder geval een stuk makkelijker. Dit werd mij niet duidelijk uit de handleiding. Maar goed, ze zat. Daar gaan we! Ja niet zo snel dus hea. Dat opstappen! Wow, ik bleef eerst half hangen tussen het stoeltje en mijn zadel om vervolgens mezelf op mijn zadel te wurmen. Pff dat is nog een soort van lastig ook! Maar goed toen ik eenmaal zat, was het prima te doen. Qua gewicht merk ik niet eens dat Olivia voorop zit want het sturen gaat heel soepel. En Olivia? Die vond het prachtig! Gillen en brabbelen, echt superleuk om te horen.
Het waaide gister best wel en ik heb nog geen windscherm, maar ik denk dat dat geen overbodige luxe is, want die wind in zo’n babygezichtje is toch niet echt fijn. Laat het goede weer maar komen, dan zullen wij vaker op de fiets te vinden zijn!

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge