Slapeloze nachten

Dat wij het hebben getroffen met Olivia haar slaapritme heb ik vaker genoemd, maar
dit merk je pas echt als je een slapeloze nacht meemaakt. Deze zijn echt zelden tot
niet voorgekomen, of konden wij haar snel weer in slaap krijgen, maar deze keer..

Ontroostbaar
Olivia draagt weer de Pavlik-bandage en deze heeft ze al eens eerder gehad. Hoewel we
hadden gelezen dat het eventueel 3 dagen zou kunnen duren voor ze hieraan gewend zou zijn, had ze nergens last van en dus hadden we ons er niet op ingesteld dat dat deze keer wellicht anders zou kunnen zijn. Het was een lange dag in het ziekenhuis en na deze lange ochtend bracht ik haar naar de gastouder. Het ritme was dus zoiezo compleet anders die dag. s’avonds haalde Emile Olivia op bij de gastouder en zoals iedere avond gaf hij haar een groente hap gevolgd door een papfles. Nog even alles laten zakken, boertje laten en dan zo rond 19:00-19:30 naar bed. Meestal speelt ze dan nog even met haar knuffels en valt langzaam dan in slaap om de volgende dag rond 08:00 wakker te worden. En dit is dus al maanden de gewone routine. Maar nu, kwam ik na het werk om 22:00 thuis en liet Emile al weten dat ze wat onrustig was, maar op dat moment dat ik in bed stapte sliep ze. Maar dat was niet van lange duur want om 22:30 begon ze te huilen in haar slaap, en om 23:00 was ze gewoon ontroostbaar. Lopen, knuffelen, schone luier. Niks hielp. Dan toch maar een flesje maken, dus nam ik haar mee naar beneden. Emile moet de volgende dag om 06:00 beginnen met werken, maar hij komt toch even beneden kijken hoe het met Olivia gaat
want dat hij niks kan doen voor zijn kleine meid gaat hem wel aan zijn hart. Het flesje
is klaar en ik installeer mij met voedingskussen en al op de bank met de gedachte dat als ik in slaap val met Olivia in mijn armen zij niet van de bank af kan rollen.
Na even bij ons gezeten te hebben zeg ik Emile dat hij beter kan gaan proberen te slapen omdat zijn wekker om 04:30 zal gaan en hij zijn rust echt goed kan gebruiken. Hij vind het moeilijk maar gaat toch naar bed.

”Ik ben wel echt doodop, maar het beeld van mijn ukkepuk die zo tegen mij aan ligt te slapen maakt het weer goed.”

Olivia is inmiddels in slaap bij mij gevallen en ik probeer ook wat te slapen. Als ik wat
weg begin te vallen wordt Olivia huilend wakker en ik doe de muziekdoos aan waarna ze weer lekker tegen mij aan in slaap valt. Om 00:30 word ik wakker met pijn in mijn rug en als ik mij om wil draaien word Olivia natuurlijk wakker, maar gelukkig valt ze al snel weer terug in slaap. Het is 01:30 en mijn arm slaapt, de arm waar Olivia op ligt te slapen.
Shit als ik haar nu overtil naar de andere kant wordt ze natuurlijk wakker, maar ja ik
lig zelf ook echt niet goed meer en dus doe ik het toch. Arme meid word weer huilend wakker maar na wat heen en weer knuffelen valt ze weer in slaap.
Zelf word ik nog tig keer wakker, en ik ben wel echt doodop, maar het beeld van mijn
ukkepuk die zo tegen mij aan ligt te slapen maakt het weer goed.
Om 03:45 besluit ik haar toch in de box te leggen omdat ik toch ook even wil proberen te slapen.
Als ik in slaap begin te vallen hoor ik Olivia weer huilen en komt Emile de woonkamer
binnen. Het is 04:15 en ook hij heeft geen oog dicht gedaan. Hij neemt Olivia mee naar
boven en ik maak een flesje voor haar. Ik kom boven en Emile heeft Olivia al verschoont, en houd haar stevig tegen hem aan. Wat een aandoenlijk gezicht toch. Vader en dochter zo samen. Dan legt hij Olivia bij mij neer om zichzelf klaar te maken om naar het werk te gaan.
Het is inmiddels 05:10, Olivia ligt naast mij, ingebouwd met een kussen zodat ze niet uit bed kan rollen en Emile doet het licht uit. ‘Tot vanavond schat’ zegt hij. ‘Tot vanavond lieverd’ antwoord ik terug. En samen met Olivia naast mij in bed vallen we samen nog in slaap om pas om 09:15 wakker te worden.

Dit is maar 1 goed gebroken slapeloze nacht in een hele lange tijd die wij hebben meegemaakt.
Ik kan mij niet voorstellen hoe ouders dit soms iedere dag moeten doorstaan en soms een jaar of langer. Ik maak echt een diepe buiging voor jullie papa’s en mama’s die met heftig slaaptekort alsnog de energie weten te vinden om op het werk te verschijnen de dag erna, of zelfs als je niet werkt überhaupt de dag erna weer vrolijk de dag begint en het beetje energie wat je nog over hebt voor je kids te gebruiken om goed voor hen te kunnen zorgen. Echt mijn respect voor jullie!

 

Hoe lang duurde het voor jou kind(eren) de nacht door sliep(en)?

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge