Ga je schilderen? Nee mijn baby gaat eten.

Olivia is nu iets ouder dan 6 maanden en dat houd in dat ze steeds meer vast voedsel zal gaan eten en de flessen zullen minderen. Super leuk natuurlijk dat je baby nu toch wel iets meer een echt mensje begint te worden, maar ja dat het eten van een lepel anders is dan drinken uit een fles is een feit, en dat kan zorgen voor komische en minder komische situaties.

Eerste hapje

Ik had gelezen dat je vanaf 4 maanden langzaam mag beginnen met groente en fruit, dus toen ik op de kalender 29 Oktober 2016 zag staan wilde ik natuurlijk een eerste groente hapje gaan maken.
Wij hebben een Beaba Babycook, en ik ben hier erg tevreden over. Je snijd wat groente of fruit in kleine stukjes, doet ze in het hiervoor bestemde mandje, laat het stomen en als dit klaar is gaat er een piepje af. Je gooit de groente/fruit vanuit het mandje in de blender en tadaaa je hebt een papje. Supermakkelijk!

Daar ging ik, enthousiast met bakje en lepel voor Olivia zitten met Emile naast me met camera in de aanslag. We hoopten stiekem (niet zo stiekem) op een zuur bekkie. Dus wat courgette (of beter gezegd, groene smurrie) op de lepel richting haar mondje, maar niks. Geen gekke bek, ze vond het juist lekker! Super natuurlijk, maar we hadden het wel grappig gevonden, zo’n verrast hoofdje. Courgette, bloemkool, wortel, ze vond het allemaal lekker. Top! En ze at ook vrij netjes, ik had verwacht dat ik overal eten terug zou vinden, maar dit viel reuze mee.

Menu uitbreiden

Nu is Olivia dus iets ouder en mogen wij haar wat meer geven. Ik heb haar laatst in mijn enthousiasme kip met courgette (nog steeds fijngemalen in de Babycook) gegeven, en dat ging er lekker in. Achteraf las ik dat je kip pas met 8 maanden mag geven, maar ach ze vond het lekker en heeft er geen last van gehad. Je hoeft niet alles persé volgens het boekje te doen toch?
Wat volgens het beroemde ‘boekje’ wel mocht is aardappel, pasta en rijst. Dus nu hebben we wat combinaties als; aardappel/wortel, aardappel/courgette geprobeerd en nog steeds eet ze dit lekker op. Pasta wil ik binnenkort ook wel gaan proberen te geven. Die kwart Italiaanse roots moeten natuurlijk wel gevoed (letterlijk en figuurlijk) worden hea.
Ze smikkelt dus lekker van alles, maar ze begint natuurlijk ook ouder te worden, en die handjes grijpen overal naar plus ze spartelen vrolijk heen en weer. Tja en dan moet je dus eten gaan geven.
Waar eerst een slabbetje voldoende was, ben ik nu bewapend met op z’n minst 2 hydrofiel doeken, een slabbetje en een los doekje. Ik wil nog net de muren niet af gaan dekken met zijl. En over mijzelf zal ik maar zwijgen, ook ik ben gehuld in een echte ‘Olivia’ met daarop aardappel/wortel swarov… eh spetters  . Wil ik haar een hapje geven, pakt ze de lepel zelf stevig vast en doet deze zelf in haar mond. ‘Nou prima toch?’ hoor ik je denken. Jazeker, prima. Maar wanneer ik de lepel terug wil pakken houd ze deze nog steeds stevig vast en wanneer ik dan dus iets meer kracht zet, laat mevrouw de lepel los, en wat denk je? Hoppa spetters die alle kanten op vliegen.

“Ook de lepel ‘veilig’ naar haar mond krijgen is soms een uitdaging”

Ook de lepel ‘veilig’ naar haar mond krijgen is soms een uitdaging met die wild spartelende armpjes, net een slalom parcours joh! Denk je dat je er bent, BAM alsnog een flinke mep op de lepel en het eten wat dan half op haar wang en achter haar oor beland. Ja echt, het kan dus. Wat ook nieuw is. Pruttelen. Dat is haar reactie op alles op het moment. Klets je lekker tegen haar dan zal ze antwoorden met ‘prrrr’. Erg grappig, maar niet tijdens het eten! Want binnen de kortste keren zitten de bank, vloer en ik dus onder de spetters eten. Best een uitdaging dus dat eten geven. Ik ben eigenlijk nog steeds op zoek naar een klodder aardappel/wortel wat laatst ergens heen vloog, maar ik dus echt geen idee heb waarheen. Wie weet dat de katten het al op hebben gegeten, en anders zou het zomaar eens best kunnen zijn dat we deze pas over een paar jaar, als we het meubilair  gaan verschuiven, aangekoekt ergens op de vloer terug vinden. Uhl.. laat ik daar maar niet te veel bij nadenken.
Dus kom je de volgend keer bij vrienden met jonge kinderen die de zithoek hebben afgedekt met zijl, grote kans dat ze dus niet gaan schilderen, maar zich gewoon voorbereiden op het avond eten.

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge