Ziekenhuisopname voor tractie

img_3117

 

Zondag zag ik al op tegen Maandag en toen Maandag de wekker ging was ik toch best zenuwachtig tot misselijk aan toe. Meestal heb ik hier geen last van maar ja als het dan om je kind gaat is dat toch best even anders heb ik gemerkt.

 

Gister hadden we dan de afspraak bij de orthopeed om te kijken of de Pavlik
Bandage zijn werk had gedaan. We moesten eerst langs de radiologie afdeling om met het ‘tuigje’ zoals ik het noem, een foto te laten maken. Olivia was lekker vrolijk en lachte alleen maar dus dat was wel fijn. Daarna konden we gelijk doorlopen naar de orthopeed die de foto doorgestuurd kreeg. We legden Olivia neer op de behandeltafel en de arts begon met voelen of de heup al wat meer op
zijn plek was gaan zitten maar helaas zei hij vrijwel meteen dat hij het niet
vertrouwde en toen hij de foto erbij pakte bevestigde dit zijn oordeel. De
bandage had helemaal niet geholpen. Wat ontzettend balen. ‘Dat betekend dat we gaan beginnen met de tractie’ zei hij, ik zal gaan bellen of ze dan morgen kan worden opgenomen. Hold your horses! Morgen al? Wow dat is snel. Met alles denk ik juist liever vandaag dan morgen, maar met dit was dat toch even anders. De arts heeft ons verteld dat de tractie 2 weken gaat duren waarna ze gaan kijken of ze dan al over kunnen gaan tot het aanbrengen van de gipsbroek, dit zal ze dan 2x 2 maanden moeten dragen. De gipsbroek word onder narcose aangebracht en dat vind ik wel spannend hoor! De zuster gaf aan dat ze ging kijken of er vandaag een bed klaar kon staan voor Olivia maar daar zou ze over terug bellen.
Op naar huis. Blugh, wat een naar gevoel zeg. Ik hoop maar dat dit hele
traject voor haar eerste verjaardag over is. Uiteraard gaat haar herstel boven alles maar toch is het gewoon ontzettend balen. Ik had zulke leuke broekjes klaar liggen, maar ja dat gaat niet meer passen. Kijk het gaat natuurlijk nergens over dat snap ik ook wel, maar toch vind ik het wel stom dat ze in ‘aangepaste’ kleding zal moeten. En omrollen? Kruipen? Gaat ze dat wel goed of überhaupt kunnen leren in zo’n gipsbroek? Ook zullen we moeten gaan kijken of ze straks nog in haar
autostoeltje past of dat we een apart model moeten gaan huren. Niet heel
praktisch allemaal natuurlijk en het zal in het begin ook zeker de nodige
frustratie met zich meebrengen maar ja het zal allemaal wel wennen.
De zuster belde ons terug dat ze pas Vrijdag plaats zullen hebben voor
Olivia en dus hebben we nog even lekker een paar dagen waarin ze lekker vrij kan bewegen. Iets wat ik gelijk wilde doen was haar lekker in bad doen, want dat kon de afgelopen 2,5 week niet. Uiteraard hebben we haar wel met een washand gewassen hoor, maar dat is echt niet hetzelfde. En we hebben heerlijk geknuffeld met haar, superfijn zo zonder dat ze in een geforceerde houding zat door de bandage. En wat was ze ineens weer lang zo met haar gestrekte benen!
Natuurlijk gewoon gezichtsbedrog maar toch haha.
Vrijdag kunnen we haar om 10:30 naar de kinderafdeling brengen en ik ben
heel benieuwd hoe Olivia het gaat doen. Ze is een nieuwsgierig aagje die graag rechtop zit en alles wil zien dus dat ze straks 2 weken alleen maar op haar rug kan liggen zal wel even wennen zijn. Ik hoop maar dat ze gewoon even vrolijk
blijft zoals altijd, en dat het herstel voorspoedig verloopt!

You may also like

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge