Update; Ritme, eerste hapje en kinderorthopeed

img_2826

Ik vond het wel tijd voor een update over hoe alles nu een beetje verloopt, het leven met z’n drieën met daarbij werk, hobbies, oppassen etc. Benieuwd hoe het allemaal gaat tot nu toe, lees dan verder.

Vanaf 22 September ben ik weer aan het werk en hoewel het eerst best wel even wennen was dat ik niet meer de hele dag thuis was en het niet uitmaakte of ik om 11:30 nog steeds in m’n slaapshirt rondliep en dan pas ontbeet, vind ik de combinatie van 3 dagen werken 4 dagen vrij zijn precies goed. Ik heb wel een fijne balans zo en dus ga ik dit in het nieuwe jaar gewoon zo vasthouden.

Doordat mijn moeder en zusjes opeens allemaal tegelijk werk aangeboden kregen (mijn vader werkt zoiezo nog full-time) moesten we wel even ons rooster omgooien qua oppas en werkdagen maar gelukkig is dat goed gekomen en gaat dat prima.
Hoewel ik het in het begin best even moeilijk had met aandacht verdelen
tussen; Olivia, Emile, vrienden/familie en ook voor mezelf merk ik dat dit
toch ook wel iets beter gaat. Natuurlijk zijn er af en toe nog wel eens momenten waarbij ik door de bomen het bos niet meer zie en wel kan janken maar dit wordt gelukkig steeds minder.
Olivia is nog steeds een hele vrolijke baby, haar krampjes zijn over merkte ik laatst ineens op en dat is toch wel heel fijn, want het was best naar om haar pijn te zien hebben.

Ze slaapt overdag vaak na haar eerste of tweede fles een paar uurtjes in haar
eigen bed en ’s middags valt ze in slaap als we met haar wandelen of als ze in
de box aan het spelen is. Het is heel leuk om te zien dat ze steeds meer dingen vast gaat pakken en er mee speelt, de meeste speeltjes verdwijnen natuurlijk gelijk in haar mond, heerlijk alles onder kwijlen.
We zijn laatst begonnen met haar eerste papje en groente te geven, we zaten natuurlijk in de aanslag met de camera om die gekke bekken vast te leggen maar nee hoor niks, ze vond het gewoon lekker! Helemaal top natuurlijk, maar stiekem
hoopten we toch wel een beetje op een zuur bekkie haha. Er kwam meer uit dan dat erin ging maar ze begint het wel meer door te krijgen om van een lepel te eten. Tot nu toe heeft ze wortel, bloemkool, rijstebloempap en banaan op.
Ze groeit ook lekker door en dat merk je echt aan haar kleding, zo zit ze
alweer in maat 62/68 dus alle kleding schuift weer een la naar boven op. Ook hebben we sindskort de bak van de kinderwagen vervangen door het kinderwagenstel zodat ze lekker rechtop kan zitten. En dat vind ze toch mooi! De eerste keer dat ik zo met
haar ging wandelen keek ze haar ogen uit en leek ze helemaal trots.

Toen we onze 3e afspraak bij het consultatiebureau hadden werd door de arts opgemerkt dat haar heupjes niet gelijk waren en het ene beentje langer dan de ander was en dus werden we doorverwezen om hier een echo van te laten maken.
De arts zei namelijk dat het heupdysplasie zou kunnen zijn. Ik bleef daar kalm maar thuis moest ik toch wel even huilen hoor, ik ging op Google zoeken wat het inhield en hoe spreidbroekjes eruit zien en vond dat er zo sneu uit zien.
Afgelopen Donderdag hadden we dus de afspraak voor de echo en die was
afwijkend dus moesten we gelijk doorlopen naar radiologie om een
foto te laten maken waar inderdaad op te zien was dat er sprake is van
dysplasie en dus hebben we aankomende Woensdag een afspraak bij de kinderorthopeet.
Ik ben er wel al wat rustiger onder, het belangrijkste is dat de behandeling gewoon aanslaat. Wat ik wel weer een beetje spannend vind is hoe het met kleding zal gaan, of ze nog in haar autostoeltje zal passen en hoe ze zich gaat ontwikkelen qua omrollen bijvoorbeeld. Maar ja we zullen het gauw genoeg merken. Eerst even het
oordeel van de ortopheet afwachten.

Met mij gaat het eigenlijk ook prima, mijn herstel van de weinige ongemakken die ik nog had van na de bevalling gaan ook steeds beter en daar ben ik toch wel heel blij
om. Ik vind het fijn dat ik steeds meer gewend raak aan het ritme wat we hebben, en dat het natuurlijker gaat om te denken;’OK luiers check, flesje check, slabbetjes etc check! OK we kunnen de deur uit!’
Waar ik ook blij mee ben is dat Emile op Maandag thuis blijft voor Olivia zodat ik de kans heb om mijn danslessen te volgen, hier word ik heel blij van en ik haal hier ook
energie uit.
Verder gaat het eigenlijk gewoon lekker z’n gangetje en zijn we een trots gezinnetje.

You may also like

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge