Hoe mijn man en ik bij elkaar zijn gekomen Deel 2

Gister kon je het eerste deel lezen van hoe mijn man en ik bij elkaar zijn gekomen, vandaag het vervolg op ons verhaal.

‘Ik moet er eigenlijk nog even over nadenken.’ ‘Oh..’ dacht ik teleurgesteld. Ik kan me niet meer herinneren hoe het gesprek verder ging, maar je wenste mij een fijne vakantie en we hingen op. Met iet wat gemengde gevoelens vervolgde ik mijn reis en besloot het even te laten rusten.

Ik kwam aan in Sardinië waar mijn neef mij opwachtte op het vliegveld, en we reden samen naar mijn oom en tante hun huis waar ik verbleef. Het was alsof we elkaar de dag ervoor nog hadden gezien, want de stomme grappen gingen al gelijk over en weer. *pling* ‘Ben je goed aangekomen? Geniet van je vakantie’. ‘Oh gelukkig hij stuurt nog wel gewoon berichtjes’ dacht ik bij mezelf. ‘Ik ben goed aangekomen, dankjewel zal wel lukken! Spreek je gauw weer’. Stuur. En dat -gauw- was niks van gelogen want die 3 weken hebben we iedere dag contact gehouden. Ik was heel blij dat de klik er gewoon nog steeds was ook al zaten we zover van elkaar vandaan. Maar ja toen kwam het moment dat je mij zou ophalen van het vliegveld, hoe moest ik je groeten? 3 zoenen? Een knuffel? Aah! Ik wist het niet. Nou ik laat het maar op me af komen. Ik pakte mijn koffer van de band en liep zenuwachtig richting de uitgang. Daar stond je dan, en je gaf me een knuffel. ‘Fioe, gelukkig neemt hij de eerste stap want anders had ik mezelf weer lekker voor schut gezet..’. Je nam mijn koffer aan en we liepen richting de auto. Onderweg luisterden we lekker naar muziek en daar voelde ik het weer, dat ik je toch wel echt leuk vond. We kwamen aan bij mijn huis en je bleef tot in de avond, tot je een sms kreeg waar je bleef, want je had een reünie van de basisschool. Later vertelde je dat je eronder uit probeerde te komen, want je bleef liever bij mij, maar helaas lukte het niet en ging je dus met iet wat tegenzin naar de reünie.
Na die dag zijn we eigenlijk onafscheidelijk gebleven. Ik kwam na het werk naar jou toe en bleef ook steeds vaker slapen. Klungel dat ik was (en nog steeds wel ben haha) durfde ik eigenlijk niet de eerste te zijn die een kus zou geven, en dus stuurde ik een berichtje nadat we elkaar op een avond gedag zeiden. ‘Volgende keer krijg je een kus van me’. En eigenlijk had ik daar gelijk weer spijt van want ik wist echt wel dat ik het niet zou durven. Dus daar was de volgende keer, en het moment dat we elkaar weer gedag zeiden, maar ik gaf geen kus en zei:’Ik weet dat ik je zei je een kus te geven, maar ik durf nog niet.’ ‘OMG serieus?! Wat is er mis met mij!! Het is maar een kus!’, man wat kon ik me voor me kop slaan. Maar je reageerde heel relaxt:’Ach maakt niet uit dan geven we elkaar toch een knuffel?’. En vlak voor je je weer omdraaide gaf je mij een kus en zei je:’Tot morgen’. En je liep weg. Ik stond daar maar een beetje verstijft en overdonderd. Ik deed de deur dicht, en begon te springen als een klein kind. Ja heel triest I know, maar op dat moment was ik dolblij.  Eindelijk iemand die ik leuk vond en hetzelfde over mij dacht.

Daar begon ons avontuur samen. We planden onze eerste vakantie samen naar Portugal, heerlijke vakantie was dat. En er volgden meerdere reizen, allemaal even mooi. We huurden ons eerste appartement samen, om vervolgens 2 jaar later te verhuizen naar een eengezinswoning. Maar uiteindelijk vonden we het tijd om te kopen en vonden we een prachthuis waar we nu met veel plezier in wonen. We hebben heel wat afgelachen, genoten van leuke uitstapjes, etentjes, noem maar op. En we hebben een leuke vriendengroep opgebouwd samen.  Maar man wat hebben we ook rot periodes gekend waarin het respect naar elkaar ver te zoeken was. Ik ben heel blij dat we ons hier doorheen hebben geslagen ook al kostte het veel energie! Ook al zijn we heel verdrietig en kwaad geweest op elkaar in die periodes, toch heb ik veel geleerd van je. Onder andere om meer te praten en niet alles steeds voor mezelf te houden, voor mezelf op te komen en meer contact te zoeken met mensen. Gelukkig ligt die tijd inmiddels ver achter ons en kunnen we volop genieten van elkaar en ons nieuwe gezinnetje.

Wie weet dat er nu een ander meisje rondloopt met de gedachte ‘degene die met hem heeft, heeft echt geluk’. En ik kan dan zeggen dat dat zeker zo is!

Dankjewel lieverd dat je mij laat lachen, blijft verrassen, er voor mij bent en een zorgzame vader bent voor onze dochter.

dsc_8888

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge