Q&A ‘Na de bevalling’ editie

 

sneakpeekofmylife-header-groot

Een tijdje geleden vroeg ik jullie om vragen voor een Q&A ‘Na de bevalling’ editie. Ik heb er best wat gekregen, en hieronder kun je de antwoorden lezen.

Hoe begon je bevalling?

Hoewel ik ervan uit ging dat mijn vliezen eerst zouden breken en dan pas weeën zou krijgen was dit niet het geval. Dus de matjes in de auto, op de bank en in bed waren achteraf niet nodig. Hoe begon het dan wel? Ik werd s’nachts wakker met wat kramp en dacht dat ik gewoon naar de wc moest, maar toen ik moest overgeven en de kramp na een half uur nog niet weg was maar juist heftiger werd, drong het door dat dit dus de weeën waren. Dat brengt mij gelijk naar de volgende vraag.

Hoe voelen de weeën? 

Dit vroeg ik mijzelf dus ook af nog voordat ik ze had gehad en eigenlijk kan ik het nog steeds niet heel goed uitleggen, maar ik denk dat je het kunt vergelijken met flinke kramp alsof je een week niet naar de wc bent geweest, en nog steek erbij. Zoiets. Denk ik..

Zou je de bevalling nog een keer over doen?

Natuurlijk heb ik echt wel pijn gehad hoor, en heb best lopen gillen op het einde, maar voor een eerste bevalling heb ik het volgens mij nog een soort van ‘makkelijk’ gehad. Dit is wat ik te horen kreeg van de verloskundige en ook in het ziekenhuis. Tja het is mijn eerste bevalling dus ik heb geen vergelijkingsmateriaal. Ik weet nog op het moment van de bevalling dat ik dacht ‘Oh hell no dit doe ik nooit meer’, maar als ik er nu aan terug denk weet ik de precieze pijn eigenlijk niet eens meer.. Dus als ik ooit nog een keer zou gaan bevallen dan hoop ik dat het weer zo ‘makkelijk’ zal gaan.

Wil je nog een kindje?

Dit vind ik altijd wel een grappige vraag, je hebt net je eerste kindje op de wereld gezet en je krijgt meteen de vraag of je er nog een zou willen. Pff ik denk er echt nog niet over na hoor.. We zijn nog volop aan het genieten van Olivia, en of er een broertje of zusje komt zien we nog wel. En als ons gezin ‘maar’ uit 3 zal blijven bestaan zou ik daar ook gelukkig mee zijn.

Is het moederschap wat je ervan had verwacht?

Ik had niet echt een super duidelijk beeld ervan, wel had ik mij voorbereid op weinig slaap en dat je sommige dingen moet laten of anders moet doen. En als ik op die 2 punten de vraag moet beantwoorden dan is het antwoord ‘ja’. Nu moet ik er wel bij zeggen dat Olivia echt wel gelijk weer doorsliep als we haar na de voeding weer terug in bed legden. Dus hoewel we in de eerste paar weken gebroken nachten hadden, was het niet zo dat we met een huilende baby zaten in de nacht. We hebben het echt getroffen want ze is heel makkelijk en echt een schatje. Ze lacht iedere ochtend als ze uit bed word gehaald, houd van wandelen en vermaakt zich prima in de box met haar mobiel (nee niet diegene waar je mee belt). Ik geniet er echt van.

Is er ook iets wat er tegen is gevallen?

Ja, iets wat ik eigenlijk niet had zien aankomen omdat ik er (misschien naïef) vanuit ging dat het natuurlijk zou gaan. Borstvoeding. Ik dacht dat het makkelijk zou zijn, want ja je hebt het bij je dus kun je je kindje altijd voeden. In theorie is dat natuurlijk ook gewoon zo. En als ik thuis was vond ik het ook prima om te doen, maar ik ben niet een van die stoere mama’s die hoppa haar booby eruit floept en op een bankje in het park haar kindje voed. Was het maar waar heb ik soms gedacht, maar nee.. En dus benauwde het mij om de deur uit te gaan omdat ik dan dus bij iemand anders zou moeten voeden. Het gaf mij meer stress dan dat ik ervan genoot. Dan ga je toch kolven? Ja heb ik gedaan.. En dat vond ik ook een fijne oplossing dacht ik zo, maar ook dat ging niet helemaal zoals ik van te voren hoopte, en dus ben ik daar uiteindelijk ook mee gestopt. Wat heb ik mij rot gevoeld, en ja ik heb me ook een slechte moeder gevoelt, maar ik begin er steeds meer vrede mee te hebben dat ik nu gewoon volledig flesvoeding geef. Olivia groeit gewoon prima, ze is een blije baby dus eigenlijk moet ik mij er dan ook niet zo druk om maken.

Pas je weer in je oude kleding?

We zijn nu iets meer dan 2 maanden verder, en ja ik pas gewoon in mijn oude kleding. Volgens mij was dit al na iets meer dan een maand zo, maar ik voel me er nu ook gewoon weer wat prettiger in.

Ben je al begonnen met sporten?

Je mag vanwege je herstel de eerste 6 weken niet echt sporten, maar wel ben ik vrij snel begonnen met te gaan wandelen. Helemaal stil zitten werd ik echt gek van. Mijn lichaam is nu zo goed als hersteld en ik hoop dat ik snel weer kan beginnen met het opbouwen van hardlopen. Ook heb ik afgelopen Maandag mijn eerste dansles weer gehad, wat ik echt heerlijk vond, maar wat waren die buikspieroefeningen pittig zeg, ik heb nog even te gaan voor ik weer ben waar ik was.

Bedankt voor jullie vragen!

Volg je mij al op Facebook, Instagram & Bloglovin‘?

You may also like

4 reacties

  1. Leuk weer te lezen van je kel!
    Pas je op met buikspieroefeningen te snel? Even laten checken door een fysio of je vk of je sport instructeur of ze wel helemaal ‘dicht’ zijn. Anders train je ze scheef namelijk..

    1. Datzelfde dacht ik net ook al. Dat is echt iets om voorzichtig mee te doen. Er wordt toch een bepaalde tijd gehanteerd om zeker te zijn dat alles goed is met je buikspieren voordat je die gaat trainen?

      1. Ik dacht zelf 6 weken, maar het is inmiddels 10 weken na m’n bevalling en ik ga niet gelijk als een gek trainen hoor. Maar dankjulliewel voor jullie bezorgdheid meiden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge