Onze laatste vakantie met z’n tweeën (Deel 1)

Nou ja voor de komende 25 jaar.. 

Nu klinkt dit natuurlijk dramatischer dan het is, want ik kan eigenlijk ook weer niet wachten om met Mini op vakantie te gaan. Dat zo’n uk het dan helemaal geweldig vind om te spetteren in een zwembad of van de glijbaan af te gaan, maar dit duurt natuurlijk nog wel even. 

Voor nu gaan we nog even lekker genieten met z’n tweetjes.

Een paar maanden geleden won mijn vriend Miles vanuit Flying Blue met een fotowedstrijd en hebben we nagedacht waar we heen wilden gaan met die Miles. Al snel kwamen we uit op Portugal. Mijn schoonouders zijn hier iets langer dan 2 jaar geleden heen geëmigreerd en het leek ons leuk om hen voor mijn bevalling op te zoeken, plus dat het land ook leuk is en je hele mooie plekken hebt om te zien. Dus boekten we de tickets! 

De dag voordat we gingen vliegen had ik nog een afspraak bij de verloskundige en die herinnerde mij er aan dat ik een zogeheten ‘Fit to fly’ brief nodig had. Hier had ik zelf eigenlijk nooit aan gedacht. Dus ik kreeg de brief mee en ze raadde aan om ook maar het hele mapje mee te nemen met de papieren van de bloeduitslagen en dergelijke, gewoon voor de zekerheid. 

Dus toen we thuis kwamen van de afspraak gelijk alles op tafel neergelegd zodat ik het niet zou vergeten en we gingen de koffers inpakken. 

Na het inpakken gingen we op tijd in bed liggen want de wekker zou 04:00 gaan. Maar zo’n vakantie is blijkbaar erg spannend want we werden al om 03:00 wakker en konden niet meer slapen en dus gingen we maar tv kijken. 

04:00 de wekker gaat nu en we gaan ons douchen en klaarmaken. Vriendlief tilt te koffers naar beneden (normaal ben ik eigenwijs en sleep ik er ook 1 naar beneden maar nu geef ik toch aan m’n lichaam toe en laat ik het). Beneden doen we nog even een snelle check; Paspoorten? Ja hebben we. Portemonnee? Ja ook. Tandenborstels? Yup. (Niet dat we die niet zouden kunnen kopen, maar het is me 1x overkomen dat ik hem was vergeten op kamp en in the middle of no where verbleef waar ik die mogelijkheid dus niet had, nou vreselijk! Als een malle probeerde ik met tandpasta op m’n vinger te ‘poetsen’ en ik geloof dat ik nog nooit zoveel kauwgum heb gegeten. Gadver zeg! Dus sindsdien vergeet ik mijn tandenborstel niet meer!)

Goed alles nagelopen, lichten uit, katten naar buiten. We gaan! Woohoo! ‘Ho nee wacht, m’n ‘fit to fly’ brief!’ Weer terug naar binnen. Hup in de koffer gepropt, ja nu heb ik echt alles. ‘Heb je je oordopjes voor de film mee?’ Hooo, weer terug naar binnen. Check! OK nu kunnen we dan echt gaan. 

Heerlijk, even er tussenuit, geen werk, geen dagelijkse ‘sleur’, gewoon even genieten. 

Op Schiphol heb ik uiteindelijk de ‘fit to fly’ brief niet eens nodig.. En we gaan door de douane heen. Als ik mijn spullen uit de bakken wil pakken zie ik dat 1 bak van mij de andere kant op rolt achter een glas, en even denk ik;’o oh’. Dan seint de douanier of de spullen van mij zijn en ik knik. Kunt u uw tasje openmaken voor mij? ‘Ja hoor’ zeg ik. Hij kijkt erin en vraagt of hij hem even mag bekijken. ‘Ja geen probleem.’ Dan wrijft hij met een bepaald papiertje over mijn tasje heen en steekt het in de computer. Maar dit ken ik wel, dit doen ze bij ‘Border Security’ ook! Stel je voor dat ze drugs op mijn tasje vinden en ik me straks dus moet verdedigen dat dat echt niet van mij is en het vast van een andere tas op de mijne is gegaan! Ik probeer mee te kijken op het scherm maar ik kan niks zien.

Hij geeft mijn tasje terug en ik mag gewoon doorlopen. Fioeh!

We ontbijten even met wat fruit en koffie en gaan dan richting de gate, hier wachten we lekker tot iedereen al weg is, om vervolgens in de tunnel toch nog in dezelfde rij te belanden 😅. Maar ach, we gaan op vakantie, geen haast!

Als we zitten begin ik al wat in te dutten en m’n vriend wil mijn nekkussentje pakken maar die ligt in het koffertje onder de stoel voor ons, hup benen optrekken! (Nu ben ik al niet heel lenig maar m’n buik begint nu toch echt in de weg te zitten, Mini zit best rechtsonderin, en laat ik nou net dat been omhoog moeten trekken..) na flink wrikken komt het nekkussen dan tevoorschijn, zoo lekker m’n nek in en ogen dicht! 

Na 2,5 uur komen we aan op Lissabon en omdat ik geen zin had tijdens de vlucht om de mevrouw naast me te vragen op te staan ga ik heel snel op zoek naar het dichtstbijzijnde toilet. Rennen! Zo dat lucht op.

Omdat we enkel een beetje fruit op hadden op Schiphol hebben we nu toch wel honger. We eten snel wat en gaan dan richting de uitgang waar mijn schoonmoeder ons op staat te wachten. Na elkaar gegroet te hebben doen we de koffers in de auto, stappen we in en rijden we richting hun huis. 

Onze vakantie begint!

Hoe onze vakantie verloopt en wat wij hebben gedaan kun je in mijn volgende blog lezen.

‘Aldeia da mata pequena ‘

You may also like

5 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge